Kompas

- Wiesz tato, ona to jest gorsza w samochodzie niż ty – informuje mnie syn, jednoznacznie wskazując na młodszą siostrę.

- ?

- Przejechaliśmy na zielonej strzałce, a Renata ofuczała mnie, że pojechałem na czerwonym!

- Zdarza się – odpowiadam z pełną powagą, próbując tłumić emocje Młodego Dorosłego Mężczyzny.

- A potem, jak wjechaliśmy w ulicę, to oznajmiła, że to nie tutaj, i że źle jadę i że się spóźni do szkoły. Jakby chociaż matmę kochała!

- A nie pomyliłeś się? – bronię Renaty, choć w głębi duszy wiem, że orientacja przestrzenna nie jest jej najmocniejszą stroną. Z drugiej strony, pamiętam, jak do teściów lat temu kilkanaście w odpowiedzi na skargę na dziurawą drogę ktoś z zarządu dróg napisał, że należy znać topografię dziur i wtedy uniknie się uszkodzeń auta. Może więc zaburzenia orientacji występują rodzinnie i wszelkich pomyłek po wszystkich domownikach należy się spodziewać…

- Nie, to ona zawiesiła się na zielonej strzałce i przestała zwracać uwagę na drogę – kontruje Artur, mrucząc pod nosem naburmuszone: „Córunia tatunia”.

W tym momencie zza drzwi odzywa się zniesmaczony głos Truja:

– Ja się nie mylę w sprawach życia i śmierci. Ja mam instynkt! – prawi domowy Kompas Zachowań Etycznych z autoironią level expert.

Zaburzenia orientacji, przestrzeni, postrzegania to chleb codzienny tych, którym dane było wchłaniać cytostatyki oraz wiązki fotonów w młodym wieku. Cóż, nie od dziś wiadomo, że używki szkodzą na głowę, więc i te serwowane w kroplówkach i promieniach swoje zrobiły. Majsterkowanie w mózgu również nie jest w tym przypadku obojętne. Nic nie jest obojętne w procesie leczenia nowotworu, ważne, aby znać możliwe warianty. Pierwsza decyzja zawarta w pytaniu: „Przyjmować leki czy nie przyjmować?” jest równoznaczna z decyzją: „Zgodzić się na próbę ratowania życia czy na śmierć”. Skutki uboczne są. Trzeba o nich wiedzieć, aby umieć szukać dalszych rozwiązań, w których nic nie jest oczywiste a tym bardziej obiecane. Najlepsza z Córek ma więc problemy z zapamiętywaniem, kojarzeniem, analizą, syntezą,…, ale w porównaniu do zysku są to żaby do przełknięcia.

Wracając do nieomylności w sprawach „życia i śmierci”… Tu jesteśmy skłonni brać pod uwagę rację Najetyczniejszej spośród Etycznych. Jeśli coś ma być zgodnie z prawem, moralnością, głęboko rozumianym humanizmem podlanym wiadrem współczucia, to żeby nie wiem co, Renata będzie stawać na uszach, aby stanąć w czyjejś obronie, wyegzekwuje przestrzegania zasad, nie da się zwieźć na manowce żadnymi stwierdzeniami o umowności i wyjątkach. Krytycznie ocenia sytuacje, ludzi – w tym siebie – i pilnuje porządku.

Sprawy życia i śmierci… - cóż jest ważniejszego od dzielenia się empatią i współczuciem?

Szanowni Państwo, nasi stali i przygodni Czytelnicy, jeżeli nie posiadacie wśród swoich bliskich osoby, której przekazujecie swoje 1,5% podatku, to serdecznie prosimy o taką formę wsparcia, to nieoceniona pomoc, która daje Renacie szansę na lepsze jutro.

Dziękujemy, że jesteście z nami – bez Was to wszystko byłoby niemożliwe!

Fundacja Dzieciom "Zdążyć z pomocą"

KRS 0000037904

cel szczegółowy 33202 Zając Renata