Pertraktacje

- Jeszcze zajęcia dziś i jutro – odlicza Truj, zerkając na krzyżyki zaznaczone na grafiku.

Rozkład zna już na pamięć. I dobrze, bo ja zaczynam schodzić z utartych ścieżek i zamiast na stymulację chodu - pędzę na kinezę, zamiast na przestrzenną - skręcam na powięźiówkę, zamiast na terapię neurologopedyczną - prowadzę Renatę na dodatkową kinezę na kręgosłup.

– Mamo, nauczyłabyś się!

- Po zajęciach sprawdzimy twój angielski – odgryzam się i przeliczam, ile zestawów czystych kart pracy mam jeszcze ze sobą.

- To powinno być zabronione! – fuczy Trutka i przyspiesza kroku.

Powoli dobiega koniec turnusu w Ośrodku Rehabilitacji Smile . Nie, nie udało nam się zamęczyć Najlepszej z Córek, choć faktycznie te dwa tygodnie były dociśnięte na maksa. Znalazł się jednak też czas na drobne przyjemności: włóczenie się po parku w Rogalinie, wydeptywanie ścieżek w kórnickim arboretum oraz na poznańskim Rynku, wizytę Krewnych i Znajomych Zająca, smakowanie kawiarnianych pyszności. Skoro jest kijek, musi też być przestrzeń dla marchewki.

Cierpliwie uzupełniamy szkolne zaległości i planujemy logistykę upychania rzeczy w walizkach. Przed nami jeszcze półtora miesiąca szkoły, a potem czas na odpoczynek i kolejny turnus.

- Jak to w wakacje?! – oburza się Najsprawiedliwsza z Córek. – Wakacje są do odpoczynku!

- Od szkoły – dopowiadam. - Ćwiczyć by się przydało.

- Może tak, ty sobie biegaj, ćwicz, ale ja w wakacje nigdzie nie jadę!

Widzę, że prócz wakacyjnego odpoczynku czeka mnie jeszcze meandrowanie po zawiłych ścieżkach dyplomacji i negocjacji.

Eh, trudne są pertraktacje z dojrzewającą nastolatką.